طراحی سایت
تاريخ انتشار: 09 شهريور 1396 - 00:28
گفتگوی اختصاصی«دات نیوز» با تنها پسر محمود جهان؛

دات نیوز؛ مسئولین بوشهر! میدان را به بچه های بوشهر بدهید، افرادی چون آقای شریفیان ، حیدری و گروه های دیگر حدأقل به آن ها اجازه بدهید در شهر خودشان برای مردمشان اجرا کنند.

امید جهان : مسوولین میدان را به بچه های بوشهر بدهند

دات نیوز ـ منیژه دریسی: محمود جهان اصالتا بوشهری از دیار دلیران تنگستان (روستای باغک) است. خانواده ی جهان از جمله خانواده های هنرمند و مداح بوده که بعد از مهاجرت پدر و مادرش به آبادان برای کار به شرکت نفت می رود. او دارای یک پسر و چهار دختر است که به همراه همسر و ۵ فرزندش تهران زندگی می کرد و کارمند بازنشسته ی شرکت نفت بود. او کسی است که اول انقلاب آواز مشهور "یا الله یا خدا" را در حضور رهبر انقلاب اجرا کرد و نماد بزرگی و همدلی و اتحاد مردان تنگستانی را به نمایش گذاشت. محمود جهان در تاریخ ۸ مرداد ماه ۱۳۹۶ برای اجرای کنسرت به ماهشهر رفته  و قرار بود ۱۰ مرداد به مناسبت ولادت علی بن موسی الرضا (ع) به روی صحنه برود که قبل از کنسرت بر اثر عارضه قلبی با دنیا وداع می کند. ( زندگی نامه ی محمود جهان از زبان امید جهان)


پایگاه خبری - تحلیلی "دات نیوز" گفتگویی با تنها پسر مرحوم محمود جهان انجام داده که با هم می خوانیم:

مرحوم جهان یکی از اسطوره های موسیقی بندری جنوب بود، آیا تا زنده بود شأن ایشان در میان اهل فرهنگ و مسئولین فرهنگی حفظ گردید؟
آنطور که باید و شاید نه، ولی این اواخر مسئولین کم نگذاشتند، ولی محمود ـ جهان چون من باهاش زندگی می کردم ـ انتظار بیشتری داشت چرا که اولین کسی بود که پرچم موسیقی بندری جنوب را در کل ایران و جهان بالا آورد و بعد از آن برای من و امثال من و کلاً هنرمندان بوشهری و آبادانی و کسانی که در زمینه ی موسیقی بندری فعالیت دارند، راه باز شد. هر چند خودِ جهان دوست داشت که در آن روزها تشکری از او بشود بخاطر چند سالی که برای موسیقی محلی جنوب زحمت کشیده بود ولی این تقدیر بعد از فوت او بود که مسئولین سنگ تمام گذاشتند.

آیا از بازتاب رسانه ها و حضور هنرمندان در مراسم خاکسپاری راضی بودید؟
بله راضی بودم چون خودِ من نیز هنرمند هستم و مشغول فعالیت، شرایط را درک می کنم. بعضی از هنرمندان نتوانستند خودشان را به مراسم خاکسپاری برسانند و تلفنی تماس گرفتند چون در آن روزها ایام جشن بود و مرحوم جهان نیز به مناسبت همین جشن دهه ی کرامت به ماهشهر رفته بود و به نوعی همه درگیر مراسم بودند ولی برای مراسم سوم و هفته اکثریت حضور داشتند. بیشتر شبکه های خارج از ایران نیز تماس گرفتند که گفتگویی با من داشته باشند ولی من امتناع کردم و گفتم می توانند از رسانه های ایران آنچه را خواستار دانستن بودند، استفاده کنند.

علاقه ی مرحوم جهان نسبت به کدامیک از آلبوم هایش بیشتر بود و چرا؟
همه ی آلبوم ها و آهنگ هایش را دوست داشت. ببینید، عده ای زمانی ناراحت بودند که چرا محمود جهان آهنگ شهر آنها را خوانده. اجازه بدهید با اسم عنوان کنم چون آدم رک و صریحی هستم. احسان احمدی خواننده ای که چند سال پیش به لطف آقای ناصر عبدالهی که تراکتی را با او خواند توانست وارد عرصه ی موسیقی شود و همین فرد در اینستاگرام خود به جای تسلی دادن به خانواده ی جهان با جمله ای بی روح پست گذاشته بود که محمود جهان که آهنگ شهر بندرعباس را می خواند نیز رحمت خدا رفت که به نظر من بیشتر دنبال حاشیه بوده در حالیکه آهنگ های محمود جهان مختص بندرعباس که نبوده اند بلکه آهنگ های عربی است و مربوط به کشورهای حوزه ی خلیج فارس که خب آنها خوانده اند محمود جهان نیز خوانده ، کار ناپسندی که نکرده است.

آیا مرحوم جهان آموزشگاهی جهت آموزش موسیقی بندری داشتند؟
نه آموزشگاه نداشت و خودش نیز برای آموزش جایی نرفته بود بلکه صدایی خدادادی داشت.

شیرین ترین و تلخ ترین خاطره ی خود با مرحوم جهان را برای مخاطبان ما تعریف کنید.
تلخ ترین خاطره ی من از محمود جهان مربوط به حدود ۱۵ سال پیش می شود که عمل قلب انجام دادند و بعد از عمل سه روزی کُما بود که البته دکتر به ما نگفته بود تا اینکه خدا کمک میکنه و به هوش میاد و بعد دکتر گفت که بخاطر شرایط بیمارستان نمی توانسته جریان به کُما رفتن پدر رو به ما بگه چرا که به یقین داستان های حاشیه ای و مطبوعات به وجود می آمد. آن روزها برای من بسیار تلخ گذشت چون می دیدم مظلومیت فردی رو که بسیار کمک کرده بود به موسیقی جنوب ولی کسی زیاد به سراغش نیامده بود و این تنها برای پدر من نیست بلکه برای همه ی هنرمندان هست. باید قدر پیشکسوت ها را خدایی بدانیم. آقای وزان معلم دوران راهنمایی من بوده و من الان نمی دونم ایشون  کجاست. هرچند هر وقت بچه های بوشهر را می بینم سراغشون رو می گیرم ولی مدتی است کمتر حضورشان را می بینم. یا همین آقای محسن شریفیان که یکی از هنرمندان بسیار خوب بوشهر هست، البته من قبلاً با ایشون آشنایی نداشتم و می شنیدم از ایشون چون با پدرم خیلی دوست بودند ولی این اواخر خیلی به من ثابت شدند ایشون. آقای شریفیان حقش نیست که در شهر خودش نتواند کنسرت اجرا کند در حالیکه موسیقی بوشهر را همه جای کشور و حتی دنیا معرفی کرده و ادامه می دهد. الان باید آقای شریفیان و وزان و همه ی کسانی که برای موسیقی بوشهر زحمت می کشند را قدر بدانیم ، فردا دیر است انصافاً. بعدها انتشار عکس هایی که با این افراد داشته اند دیگر نوشداروی بعد از مرگ سهراب می شود.

شیرین ترین خاطره ام مربوط به چند سال پیش زمانی که داشتم آلبوم "وایسا تند نرو" را جمع می کردم می شود که مرحوم جهان به من گفت : "خیلی خوشحالم که رشد و پیشرفتت را در موسیقی می بینم و شاهد این هستم که مردم آهنگ هایت را دوست دارند و گوش می دهند، منم دوست دارم یه تراک توی این آلبوم باهات بخونم" و این پیشنهاد پدرم برایم خیلی شیرین بود و تا زنده بود همین تراک زنگ خور گوشی موبایلش بود. ( آهنگی بستکی مانند)

اغلب آهنگ های پدر بازخوانی و برداشته شده از باورها و آهنگ های قدیم این دیار بود که بخش عظیمی از زبان فولکور ما بوده و هستند و بوسیله ی ایشان تثبیت شدند. آیا پدر برای پیدا کردن این آهنگ ها و شعرها به جاهایی هم مسافرت می کردند؟( مثلا به افراد قدیمی یا روستاها سر بزنند)
نه این بخش شامل کسانی می شود که موسیقی را پژوهشی کار می کنند و در واقع پژوهشگر موسیقی هستند مثل محسن شریفیان. البته اگر روستایی یا جایی می رفت که سبک موسیقی آنجا به موسیقی جهان نزدیک بود می پرسید ولی به شدتی که اصولا به نیت پژوهش باشد تا آنجایی که من می دانم نبوده. در کل اگر موسیقی محلی را که به او پیشنهاد می شد احساس می کرد خوب می تواند اجرا کند انجام می داد ولی هیچ موسیقی را خراب نمی کرد.

خود شما این روزها مشغول چه کاری هستید؟
 ۱۹ شهریور کنسرت داشتم نمایشگاه میلاد، جایی که تمام برندهای ایران کنسرت اجرا می کنند  که بخاطر فوت پدرم کنسل کردم و دنبال تاریخ دیگری هستیم که بتوانیم کنسرت جدید اجرا کنیم. یکی دوتا تراک آماده کردم که فرستادیم وزارت ارشاد جهت اخذ مجوز لازم که ان شالله کارهای جدید را بعد از ایام محرم و صفر شروع می کنم چون الان در کل حس خوبی برای موسیقی ندارم.

آینده ی موسیقی کشور بخصوص موسیقی بندری را چگونه می بینید؟
موسیقی بندری را من در دنیای مجازی رصد می کنم و می بینم رو به رشد است و خدا را شکر مسئولین نگاهی هم به این موسیقی که واقعا مظلوم واقع شده، دارند. موسیقی در حال پیشرفت است بخصوص جنوب کشور که همواره با استقبال مردم روبرو می شود و این باعث خوشحالی است.

با شنیدن این چند کلمه چه تصویری در ذهن شما مجسم می شود؟
بندر بوشهر : خاطرات نوجوانی
شریفیان : دوست خوب و مهربان

حسین کشتکار : یار و همراه محمود جهان
محمود جهان : اسطوره
موسیقی بندری : آمیخته در پوست و خون من
سندی : انسانی شریف

و سخن پایانی شما
حرفی که به دل من هست و دوست دارم بیان کنم این است که مسئولین بوشهر که به پدر من ، محمود جهان، اجازه ندادند در شهر بوشهر کنسرت اجرا کند، اصلا پدر من هیچ، منِ امیدِ جهان هم هیچ، ولی مسئولین بوشهر!  میدان را به بچه های بوشهر بدهید، افرادی چون آقای شریفیان ، حیدری و گروه های دیگر حدأقل به آن ها اجازه بدهید در شهر خودشان برای مردمشان اجرا کنند. موسیقی بندری که همه بزن و برقص نیست ، موسیقی جنوبی در کل موسیقی ریتمیک هست حتی همان سنج و دمام عزاداری هم ریتمیک هست و ریشه در فرهنگ ما دارد. حرف من این است که چرا در شهرهای دیگر می توانیم اجرا کنیم ولی بوشهر نه؟! اگر خوب نیست که نباید در سایر شهرها نیز مجوز اجرا داده شود...

 

 





 

 

گفتگو از منیژه دریسی


نظرات کاربران
رکسانا حدود 1 ماه قبل گفت:
با تشکر از گزارش جالب شما ... واقعا مایه تاسف است که اسطوره های موسیقی بومی بوشهر اجازه برگزاری کنسرت در شهر خود را ندارند اینجاست که دوباره واژه محرومیت خودش رو به رخ ما بوشهریها می کشد
سلام باتشكر از مصاحبه بسيار خوب شما بايد بگم كه استاد جهان عاشق موسيقي بود و به جنوب عشق مي ورزيد جهان از نوادر روزگاربودو همانند بخشو ديگر تكرار نمي شود روحش شاد
ارسال نظر

نام:

ايميل:

وب سايت:

نظر شما:

جدیدترین اخبار

اخبار ورزشی

ایران و جهان